كه او را در آن بنشانى رهايش كن و وى را نكش ؛ زيرا نمىدانى كه امام عليه السّلام در باره او چه حكمى مىفرمايد . و نيز حضرت فرمودند : هر گاه اسير اسلام آورد خونش محفوظ مانده و در عداد فىء و غنائم محسوب مىگردد . باب سيصد و شصت و هفتم سرّ طولانى و كوتاه شدن سلطنت سلاطين حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از عثمان بن عيسى ، از ابى اسحاق ارجانى ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : خداوند تبارك و تعالى براى كسى كه به او سلطنت و فرمانروايى داده مدّتى از شبها و ايّام و سالها و ماهها را منظور و مقدّر فرموده ، حال اگر در بين مردم به عدالت رفتار كند حق عزّ و جل به صاحب فلك امر مىفرمايد كه در حركتش كند سير كند در نتيجه ايّام و شبها و سنوات و ماهها طولانى گشته و بدين ترتيب سلطنت وى طولانى مىشود و اگر در بين مردم ستم و ظلم كند بارى تعالى به صاحب فلك امر مىفرمايد كه در حركتش تسريع نموده و شبها و روزها و سنوات و ماهها را زود و به سرعت طى كند و بدين ترتيب سلطنت وى كوتاه مىگردد . باب سيصد و شصت و هشتم سرّ اين كه جايز نيست شخص از طائفه نبط ولى و ياور اتّخاذ كند حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از محمّد بن يحيى عطَّار از حسين بن ظريف از هشام از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام نقل كرده كه آن جناب فرمودند : اى هشام طائفه نبط نه از عرب بوده و نه از عجم لذا از ايشان ولى و ياورى اتّخاذ مكن ايشان اصولى دارند كه به غير وفاء انسان را دعوت مىكند .